Marktwerking


Zoiets heet marktwerking. Je hebt contracten voor lange tijd met vaste prijzen, en wat er ook gebeurt, de consument blijft evenveel betalen of meer. Ook al zwellen de tomatenbergen en komkommerhopen tot onoverzienbare hoeveel heden aan. Nee, heel efficient die marktwerking. Bij toename van het aanbod daalt de prijs. Niet dus. En dus ook niet in de gezondheidszorg, bij de huizenprijzen, etc. Ik herinner mij van den Brink uit het verleden, tijdens de varkenspest, die leider en woordvoerder was van de varkensboeren. Die varkensboeren profiteerden van de torenhoge tolmuren aan de grenzen van de EEG. Maar Van den Brink durfde toen ook het woord marktwerking in de mond te nemen. Ik snap nu wat hij bedoelt. Marktwerking, dat is handelsoorlogen met Rusland, tolmuren, speculatie, riante bonussen voor een minderheid en langdurige contracten met vaste prijzen waar vraag en aanbod geen invloed op hebben. Dus marktwerking is een machtsstrijd om het grootste deel van de koek. Weg met marktwerking!


Subsidiepolitiek


Dit schandelijk gedrag van de VVD in Amsterdam maakt maar weer eens duidelijk dat als belangenorganisatie subsidie aanvragen bij de overheid en in het bijzonder de Amsterdamse overheid niet vrijblijvend is. Je moet passen in het politieke vaarwater, een soort grootste gemene deler, van de politieke partijen in de gemeenteraad. Subsidiegeld gebruiken om actie te voeren tegen diezelfde overheid zoals in de tachtiger en misschien negentiger jaren nog kon, gaat niet zonder gevolgen meer. Je kunt niet echt onafhankelijk opereren, en dat is in toenemende mate zo. Linkse belangengroepen of actiegroepen die bestaan dankzij subsidies van de staat moeten zich maar eens goed achter hun oren krabben of ze voor hun voortbestaan wel een exit strategie hebben om een autonome organisatie te blijven. Het zegt ook iets over de positie van de talloze dik gesubsidieerde clientenraden en andere adviesorganen van de overheid. Je kunt niet meer echt onafhankelijk opereren.

De wereld besturen met je gedachten

Je kunt het ook als brilletje krijgen om je hoofd. Wel een geinig ding vind ik. Je denkt: de televisie gaat nu aan. En dan gaat de televisie aan. Of je hebt een hekel aan iemand, bijvoorbeeld je klantmanager bij de sociale dienst, en je denkt: hij zakt nu door zijn stoel. En dan zakt ie door zijn stoel. Maar het kan ook problemen opleveren. Zo heb ik in de trein wel eens de neiging moeten onderdrukken om aan de noodrem te trekken. Maar als je er met zo’n brilletje op je hoofd alleen maar aan denkt, maakt de trein een noodstop. Het opent onvoorziene mogelijkheden. Zo zijn er in het verleden wel spiritueel ingestelde mensen geweest die het initiatief namen tot een soort collectieve meditatie om de revolutie te bevorderen. Met weinig resultaat. Ook zijn er de voodoo praktijken. Maar nu hebben we zo’n brilletje. Als maar genoeg mensen met het brilletje op hun hoofd denken: de revolutie gaat nu beginnen dan is het zo gepiept. Hoewel, het zal wel weer zo zijn dat de rechtse neoliberalen straks wel zo’n bril kunnen betalen en wij arme linkse actievoerders niet. Nou, dan wordt het pas echt vreselijk hoor.