Sinds mensenheugenis mag dit als één van de belangrijkste plaatsen genoemd worden waar de verkeersstromen tussen Overijssel en Friesland het dal van de Lende passeerde. Ooit vormde het onderdeel van de bekende en oeroude handels- of heirweg tussen Stavoren en Coevorden. Hoewel haast met zekerheid mag worden verondersteld dat hier altijd een vaste oeververbinding is geweest, kan pas in 1885 duidelijkheid worden verkregen wanneer er gesproken wordt over de afbraak van de oude brug over de Lende. Dan spreken wij echter niet over de plaats waar zich nu de huidige brug bevindt maar over een plek die goed honderd meter zuidelijker is gelegen. Een plaats welke nu nog gemakkelijk terug te vinden is aan de hand van de zich daar aan weerszijden van de Steenwijkerweg in het landschap manifesterende meanders (bochten) van de oude Linde.

Momenteel kan gesproken worden over twee Blessebruggen. De brug die onderdeel uitmaakt van het parkeerterrein stamt uit de tijd van de gedurende de jaren 1924 - 1927 uitgevoerde kanalisatiewerken van de Linde, de andere werd gebouwd ten tijde van de renovatie en plaatselijke verlegging van de rijksweg. In dat verband is het wellicht aardig om te wijzen op het oude tracé van deze weg dat ter hoogte van de Nijksweg nog gemarkeerd wordt door een dubbele rij eikenbomen.

Hoe kan de omgeving van de Blessebrug nu beter getypeerd worden dan door de legendarische natuurvorser Jac. P. Thijsse aan het woord te laten. In 1918 schreef hij in het unieke Verkadealbum 'Friesland' het volgende: "Wij bereikten de Lindebrug, waar we een poosje bleven baliekluiven, want het landschap was hier in één woord prachtig. De weg en de brug liggen hoog over het water heen, want 's winters rijst de rivier verscheidene voeten. In vele kronkelingen stroomde het bruine veenwater langzaam Zuiderzeewaarts. Het jonge riet was langs de oevers al hoog opgeschoten en daartusschen kwamen de gele lisschen in bloei, die ook wijd landwaarts stonden, want het land is hier overal laag en drassig. Een klein driftig molentje probeerde een omkaaid stukje grond droog te malen."